In this Meera bhajan, when a physician is sent to treat her illness, Meera tells him he cannot read her pulse or understand her ailment. She declares that her pain is spiritual—an intense longing for divine union with Lord Krishna, beyond any worldly cure.
इस मीरा भजन में राणा द्वारा भेजे गए वैद्य से मीरा कहती हैं कि वह न उसकी नाड़ी समझ सकता है, न उसका रोग। वह बताती हैं कि उसकी व्याधि सांसारिक नहीं, बल्कि कृष्ण से दिव्य मिलन की तड़प है, जिसका कोई साधारण उपचार नहीं।
नाड़ी हूँ ना जाने वैद, मुरख अनाड़ी रे ।।
पीली-पीली पान जैड़ी, पिलंगो पड़ावै जैड़ी,
आप घर जाओ वैद, म्हारो रोग है भारी रे ।।
नाड़ी हूँ ना जाने वैद, मुरख अनाड़ी रे ।।
पीढ़ कलजिये माहीं, कुरत टिटोले काई,
जब सूँ गयो हैं श्याम, म्हारो रोग भारी रे ।।
नाड़ी हूँ ना जाने वैद, मुरख अनाड़ी रे ।।
मीरा नै जीवनाँ चाहो, श्याम तुम बेगा आवो,
रोग रो कटिए मेरो, कुंजबिहारी रे ।।
नाड़ी हूँ ना जाने वैद, मुरख अनाड़ी रे ।।
गोल-गोल पावे म्हाने, खारी-खारी बूटी रे,
राम-नाम मिठो लागे, बाकी बात झूठी रे ।।
नाड़ी हूँ ना जाने वैद, मुरख अनाड़ी रे ।।
कानां में कुण्डलिया सोहे, मोर-मुकुट धारी रे,
मुरख जटाले बाबा, मोपे भुरकी डारी रे ।।
नाड़ी हूँ ना जाने वैद, मुरख अनाड़ी रे ।।
तीन लोक तारे प्रभु, मीरा दुखयारी रे,
तारण प्रभु बेगा आवो, सुनजो अर्ज हमारी रे ।।
नाड़ी हूँ ना जाने वैद, मुरख अनाड़ी रे ।।
Naadi Hoon Na Jaane Vaid, Murakh Anaadi Re.
Peeli-Peeli Paan Jaidi, Pilango Padaavai Jaidi,
Aap Ghar Jao Vaid, Mharo Rog Hai Bhaari Re.
Naadi Hoon Na Jaane Vaid, Murakh Anaadi Re.
Peedh Kaljiye Maahin, Kurat Titole Kaai,
Jab Soon Gayo Hain Shyaam, Mharo Rog Bhaari Re.
Naadi Hoon Na Jaane Vaid, Murakh Anaadi Re.
Meera Nai Jeevanaan Chaaho, Shyaam Tum Bega Aavo,
Rog Ro Katiye Mero, Kunj-Bihari Re.
Naadi Hoon Na Jaane Vaid, Murakh Anaadi Re.
Gol-Gol Paave Mhaane, Khaari-Khaari Booti Re,
Raam-Naam Mittho Lage, Baaki Baat Jhoothi Re.
Naadi Hoon Na Jaane Vaid, Murakh Anaadi Re.
Kaanon Mein Kundliya Sohe, Mor-Mukut Dhaari Re,
Murakh Jataale Baba, Mope Bhurki Daari Re.
Naadi Hoon Na Jaane Vaid, Murakh Anaadi Re.
Teen Lok Taare Prabhu, Meera Dukhyaari Re,
Taaran Prabhu Bega Aavo, Sunjo Arj Hamaari Re.
Naadi Hoon Na Jaane Vaid, Murakh Anaadi Re.

