This bhajan expresses Meera Bai’s deep devotion, where she rejects worldly marriage and sees herself as spiritually wedded to Krishna. Her love and surrender to Giridhari are eternal and beyond birth and death.
यह भजन मीरा की अनन्य भक्ति को दर्शाता है, जहाँ वह सांसारिक विवाह को त्यागकर स्वयं को श्रीकृष्ण (सांवरा गिरधारी) से आत्मिक रूप से परिणीत मानती हैं। मीरा का प्रेम और समर्पण जन्म–जन्मांतर तक अमर है।
राणे वर रा काई परणीजूं जनम जनम मर जाए
वर परणीजूं साँवरों तो अमर चूड़ो होय जाए
कोड करे म्हारी माय, मीरा ने सांवरियो परणाय
हरख करे मोरी माय, मीरा ने गिरधारी परणाय
राणे प्याला भेजिया रे, दिया मीरा रे हाथ
अमृत कर मीरा आरोग्यो, म्हाने सांवरियो परणाय
कोड करे म्हारी माय, मीरा ने सांवरियो परणाय
राणे बसक छेड़िया रे, दिया मीरा रे हाथ
हार करे मीरा हलोलिया, म्हाने सांवरियो परणाय
कोड करे म्हारी माय, मीरा ने सांवरियो परणाय
हरख करे म्हारी माय, मीरा ने सांवरियो परणाय
गिरधारी गिरधारी… गिरधारी गिरधारी…
गिरधारी गिरधारी… गिरधारी गिरधारी…
Rane Var Ra Kai Paranijun Janam Janam Mar Jaaye
Var Paranijun Sanvaro To Amar Chudo Hoy Jyaye
Kod Kare Mhari Maay Mira Ne Sanvariyo Parnaaye
Harakh Kare Mori Maay Mira Ne Girdhari Parnaaye
Rane Pyala Bhejiya Re Diya Mira Re Haath
Amrit Kar Mira Aarogiyo Mhane Sanvariyo Parnaaye
Kod Kare Mhari Maa Mira Ne Sanvariyo Parnaaye
Rane Basak Chhediya Re, Diya Mira Re Haath
Haar Kare Mira Haloliya, Mhane Sanvariyo Parnaaye
Kod Kare Mhari Maay Mira Me Sanvariyo Parnaay
Harakh Kare Mhari Maa Mira Ne Sanvariyo Parnaaye
Girdhari Girdhari.. Girdhari Girdhari.. Girdhari Girdhari
Girdhari Girdhari .. Girdhari Girdhari .. Girdhari Girdhari

